Wednesday, April 20, 2016

ခရမ္းရင့္ေရာင္အလြမ္း




သူမကို သူကေနာက္မွဖြဖြေလး သိုင္းဖက္ထားသည္။ သူမတစ္ကုိယ္လံုး သူ႕ရင္ခြင္ထဲဲျမဳပ္ေနေအာင္ ဖြဖြေလးဖက္ထားေပမယ့္ သူမကလဲ ရုန္းကန္ဖို႔မႀကိဳးစား။ သူ႔မ်က္ႏွာကို မျမင္ရေပမယ့္ သူ႔ႏွလံုးခုန္သံ ၾကားလိုက္ရလ်ွင္ေတာ့ သူမေခြ်းေစးေတြျပန္လာကာ အိပ္ရာမွလန္႕ႏိုးလာတတ္သည္။ ထိုအိပ္မက္မ်ိဳးသည္ ဗယ္လင္တိုင္းေရာက္ခါနီးတိုင္း ထပ္တူမက္ေနက်။ သူ႔မ်က္ႏွာကို မျမင္ရဘဲ သူမေနာက္က ဖြဖြေလးသိုင္းဖက္။ ရင္ခုန္သံၾကားရလွ်င္ သူမေခြ်းေစးျပန္ကာ အိပ္မက္မွလန္႕ႏိုးလာမည္။ ေဘးဘီ၀ဲယာၾကည့္လိုက္လွ်င္ ဘယ္သူမွမရိွဘဲ မီးေရာင္မွိန္ပ်ပ်ထဲ သူမတစ္ေယာက္တည္းသာ။ သူမ အိပ္မက္တိုင္းတြင္ သူ႕မ်က္ႏွာကို ဘယ္ေတာ့မွ မျမင္လိုက္ရ။ သူ႔မ်က္ႏွာတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအရိပ္အေယာင္ရိွေနမလား။ ေၾကကဲြေနမလား။ သူမမမွန္းဆႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အိပ္မက္တိုင္းဟာ သူလို႕ထင္ရရံု အထိအေတြ႔ႏွင့္သာ အစပ်ိဳး အဆံုသတ္ရျခင္းသာ။ သူမ မသိစိတ္ထဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒဏ္ခတ္ခံေနရျခင္းလား။ သူမကိုယ္တိုင္လဲ မသဲကြဲ။ သူ႕အေၾကာင္းျပန္စဥ္းစားလိုက္လွ်င္ သူႏွင့္ေနာက္ဆံုးစကားမ်ားတဲ့အခ်ိန္က မ်က္ရည္ဝဲေနတာကိုထိန္းရင္း သူမေရွ႕တြင္ ဘယ္ေတာ့မွမျမင္ေစရ ထြက္သြားေပးမည္ဟု ဇြတ္တရြတ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ “မမကို ခ်စ္တယ္” ဟုေျပာျဖစ္ေအာင္ ေျပာသြားေသာ ဂ်စ္ကန္ကန္သူ႕ကို မေမ့ႏိုင္ခဲ့။ သူမကသာ ရင္ထဲတဆစ္ဆစ္နာက်င္ရင္း သူ႔အေပၚ ေျပာခဲ့မိေသာ စကားမ်ားအတြက္ အားနာလ်က္။ မေမ့ႏိုင္လ်က္။ သူထြက္မသြားေလာက္ပါဘူးဟု ေမွ်ာ္လင့္လ်က္။ ထိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ယဲ့ယဲ့ေလးကို လံုး၀လက္လႊတ္လိုက္ရမွန္း တစ္လေလာက္အၾကာတြင္ သိလုိက္ရသည္။ ထိုအျဖစ္အပ်က္ေနာက္ပိုင္း သူမကို သူလံုးဝမဆက္သြယ္ေတာ့ဘဲ တိတ္တိတ္ေလး ထြက္သြားခဲ့သည္။ အလုပ္ေတြေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ရႈပ္ေသာ္ျငားလည္း ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ သူ႕အေၾကာင္း တစြန္းတစၾကားရလွ်င္ သူႏွင့္တြဲေသာအေပါင္းအသင္းေတြကို ေတြ႕ရလွ်င္ ရူးခ်င္သလိုလို ရင္ဘတ္ထဲ ေအာင့္တတ္လာတတ္သည့္ ထိုခံစားခ်က္ကို သူမတစ္ဦးသာသိသည္။ သူမရိွေတာ့ သူမ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္းေနႏိုင္ပံုမ်ိဳး ဟန္ေဆာင္လ်က္။ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ အျပံဳးမပ်က္ေနလ်က္။ သူ႕အေၾကာင္းၾကားလွ်င္ မသိဟန္ေဆာင္ကာ နားစြန္႕လ်က္။ ဗယ္လင္တိုင္းေရာက္လွ်င္ ေရာက္မလာတတ္ေတာ့ေသာ ေခ်ာကလက္ေတြကို  ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္။ ဘယ္ေတာ့မွ ပို႕မည္မဟုတ္ေသာ မက္ေဆ့ခ်္ကိုေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဖုန္းဆက္လာမည္မဟုတ္ေသာ အသံရွင္ကိုေမွ်ာ္လ်က္။ ကတိေလးမ်ားနည္းနည္းေလာက္ ဖ်က္လိုက္ပါေရာ့လားဟု တိတ္တခိုးဆုေတာင္းလ်က္။ သူရိွစဥ္က သူ႕ကိုလံုးဝၾကည့္မရခဲ့ေသာ သူမသည္ သူမရိွသည့္ေနာက္ပိုင္း သူ႕ကိုသာအၿမဲအိပ္မက္မက္ေလသည္။ စိတ္ဆိုသည္က အဆန္းၾကယ္သား။ ဆံုးရံႈးလက္လႊတ္လိုက္ရခ်ိန္မွ အခ်စ္ဆိုတာ ေပၚလာတတ္တာလား။ သူမ သူ႕ကို ခ်စ္ေနျခင္းလား။ မျဖစ္ႏိုင္။ သူမက သူ႕ကိုလံုးဝၾကည့္မရ။ အျမင္ကတ္သည္ဟုေျပာလွ်င္ပိုမွန္မည္။ ဘယ္အရာမဆို ေရွ႕ေနာက္မၾကည့္ သူ႕ခံစားခ်က္ကိုသာ ဦးစားေပးကာ သူမသိကၡာကို ထည့္မစဥ္းစား ေပးတတ္ေသာ သူ႕ကို ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ခဲ့။ အၿမဲလိုလို သူမအေပါင္းအသင္းေတြၾကား အရွက္ရေစသည္ဟု သူ႕အခ်စ္ေတြကို သူမအထင္လဲြခဲ့ဖူးသည္။ ခုေရာ သူမ။ သူမ သူ႕ကို အထင္လြဲေနတုန္းလား။ ထိုေန႕က သူ႕မ်က္ႏွာကို တည့္တည့္စိုက္ၾကည့္ျပီး ေဒါသတႀကီး ေအာ္ဟစ္ေျပာဆို ေနခဲ့သည္။ သူ မနာက်င္ဘူးလား။ သူမစကားေတြက နာက်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ရင့္သီးေနမွန္း ေသြးေအးသည့္အခ်ိန္မွ သူမသိခဲ့သည္။ ထိုသို႔ရင့္ရင့္သီးသီးေျပာဆိုေနခ်ိန္မွာေတာင္ သူက တခ်က္ရယ္လိုက္ေသးသည္။ သူ႔အျပဳအမူက သူမေဒါသကို ပိုဆြေပးသလိုျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူမစကားေတြကို ျငိမ္သက္စြာနားေထာင္ရင္း သူ႔ပံုၾကည့္ရတာ ေၾကကြဲသည့္ပံုေပၚလာသည္။ သူမ်က္ရည္ဝဲေနတာကိုထိန္းရင္း သူမကို ျပန္ေျပာေသာစကားေတြက တုန္ခါရင္း တခ်က္တခ်က္ သူမ်က္ႏွာလႊဲသြားတတ္သည္။ သူမ၏ ဆူေငါက္သံေတြၾကား ျငိမ္ျငိမ္ေလးနားေထာင္ေနသည့္ သူ႔ပံုစံကို ျပန္ေတြးၾကည့္လွ်င္ နာက်င္ေစသည္။ သူမကို အသက္ရႈၾကပ္ေစသည္။ သူမ ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ကို ထိုးေအာင့္ေစသည္။ သူမဘက္ကေဒါသေတြႏွင့္ ေအာ္ဟစ္ေပါက္ကဲြေနသေလာက္ သူ႕ဘက္က ေဒါသတႀကီး ျပန္မတုန္႕ျပန္ခဲ့သည္က သူ႕အခ်စ္ျဖစ္မည္ထင္သည္။ သူမေဒါသေတြကို ၿငိမ္သက္သြားေစခဲ့သည္က သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကား။ ေဒါသထြက္ေနသည့္အခ်ိန္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေျပာခံလိုက္ရေတာ့ ရင္တခုလံုး ပူေႏြးသြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္။ သူမရင္ကို ထိေအာင္ သူ႕ဘက္က ေနာက္ဆံုးပစ္ခဲ့ေသာ ျမွားခ်က္လား။ သူမမသိစိတ္ထဲ သူ႕ကို စိုးမိုးသြားေစခဲ့ေသာ ေနာက္ဆံုးျပကြက္လား။ အႏိုင္ပိုင္းသြားခဲ့ျခင္းလား။ သူမအခ်စ္ကို မရႏိုင္ေလာက္ဟု ယူဆကာ အရံႈးေပးထြက္သြားျခင္းလား။ သူမအခ်စ္ကို စမ္းသပ္ခဲ့ျခင္းလား။ သူမဆီျပန္မလာေတာ့ဘူးလား။ သူမကို အရင္လို ခ်စ္ေနႏိုင္ပါ့မလား။ သူမကို စိတ္နာမုန္းတီးသြားေလမလား။ လားေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ သူမကို ခ်န္ထားရစ္ခဲ့သည္။ ထိုကတည္းက သူမအိပ္မက္ထဲတြင္သာ သူ႕ကိုေတြ႕ဆံုရသည္။ သူႏွင့္ အနီးစပ္ဆံုးေတြ႕ဆံုႏိုင္ေသာ အိပ္မက္တြင္ ေနသားက်လ်က္ သူမေန႕ရက္ေတြကို မသိစိတ္တြင္ရိွေသာ အလြမ္းေတြႏွင့္ ပင္ပန္းေစသည္။
သူမကို ေနာက္ကဖြဖြသိုင္းဖက္လ်က္။ သူမ မရုန္းမိ။ သူ႕ရင္ခုန္သံကို ၾကားေတာ့ သူမလန္႕ႏိုးလာသည္။
မနက္ျဖန္ဆို ေခ်ာကလက္ေရာက္လာမွာမဟုတ္ေသာ ဗယ္လင္တိုင္းေရာက္ျပန္ပီပဲ။


ရိုးေျမက်(မံုရြာ)
12.4.2016(11:20PM)