Wednesday, December 25, 2013

ေခ်ာကလက္ေၿခြတဲ့ မနက္ခင္းအလြမ္း









          ~~~~ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ ေတြ႕ခ်င္ေနတုန္းပဲ ~~~~       
          ~~~~ ညတိုင္း မင္းနဲ႕ ဖုန္းေတြ အတူေၿပာမယ္ ~~~~    
          ~~~~ အိပ္မက္ထဲက ခ်စ္သူဘ၀ရယ္ ~~~~
          ~~~~ ဘယ္ေတာ့မွ ငါ့ကို နင္ေလ စြန္႕ႀကဲမလဲ ~~~~
          ခုရက္ပိုင္း တမင္သတ္သတ္ ေရြးနားေထာင္ၿဖစ္သည့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္သာ။ စာသားတုိင္းဟာ လက္ရိွ သူ႕ခံစားခ်က္မ်ားကို အပီအၿပင္ပံုေဖာ္ႏိုင္စြမ္းရိွေနသည္။ ခုေတာ့လဲ သူ႕ မနက္ခင္းေတြ အထူးသၿဖင့္ သူ႕အလုပ္ခ်ိန္ေတြဟာ အရင္အတိုင္း တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လွ်က္သာ။
          ရက္သတၱပတ္ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ သူမအလုပ္ခ်ိန္ေတြမွာ သူက သူမရဲ႕ တစိတ္တပိုင္းေလး ခဏတာ ၿဖစ္ခြင့္ရခဲ့သည္။ ထိုမနက္ခင္းေတြဟာ သူ႕အတြက္ ခ်ိဳၿမိန္လြန္းလွသည္။ ဒါေတြကို သူ ရွင္းၿပဖို႕မလိုေလာက္ေအာင္ သူ႕အခ်စ္ေတြႏွင့္ သူမအေပၚ တာ၀န္ေက်ခဲ့ပါသည္။ သူ႕ဂရုစိုက္မႈေတြႏွင့္ သူမအေပၚ ေႏြးေထြးခဲ့သည္။ အားလံုးရဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ဘယ္လိုပဲ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ႀကပါေစ၊ အားလံုးရဲ႕ စကားသံေတြ ဘယ္လိုပဲ ကြဲလြဲေနပါေစ သူဟာ သူမအတြက္ အခ်စ္တစ္ခုအတြက္ သူ႕ရဲ႕ အတၱကိုလဲ စြန္႕လႊတ္ခဲ့ပါသည္။ သူမအတြက္ သူ႕ရဲ႕ မာနကိုလဲ ဖုန္းဖိထားခဲ့ပါသည္။ သူမပတ္၀န္းက်င္မွာ  “အရူး” လို႕ အမည္တြင္ေအာင္ သူ႕အခ်စ္မ်ားက သူ႕အၿပဳအမူမ်ားက အစြန္းေရာက္ေကာင္း ေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္ ခဏတာေတြ႕ဆံုခြင့္တိုင္းမွာ အမွတ္တရ ထင္က်န္ရစ္ေစခ်င္ေသာ သူ႕ဆႏၵမ်ားကိုေတာ့ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ရိပ္မိပံုမေပၚပါ။
          ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းေအးတဲ့ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ေတြကို ၿဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရပါေစ
          မနက္ခင္းတိုင္းမွာ ဆံႏြယ္ေကာက္ေကာက္ေလးေတြႏွင့္ သူမမ်က္ႏွာေလးကို ၿမင္လိုက္ရလွ်င္
          အေရာင္စံုၿခယ္သထားတဲ့ သူမမ်က္ႏွာေလးကို ၿမင္လိုက္ရလွ်င္
          အူလိႈက္အသည္းလိႈက္ သူမ ရယ္ေမာသံေတြကို ႀကားလိုက္ရလွ်င္
          သူ႕မနက္ခင္းေတြဟာ က်က္သေရရိွသြားတတ္သည္။
          ရံဖန္ရံခါ သူ႕ေခါင္းေပၚ ၀ဲပ်ံေအာင္ သူမ လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ေဒါက္ကနဲၿမည္ေအာင္ ေခါင္းေခါက္တတ္ပံု ။ ရံဖန္ရံခါ သူ႕လက္ေမာင္းကို ေၿဖာင္းကနဲေနေအာင္ သူမလက္သံေၿပာင္လွပံု။ ထိုကဗ်ာမဆန္ေသာ သြယ္လ်မႈ သိပ္မရိွေသာ လက္ေခ်ာင္းေတြ၏ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈကို သူက ၿမတ္ႏိုးမိသည္။ သူမ မ်က္၀န္းေတြကို တည့္တည့္စိုက္ႀကည့္ အေၿဖရွာတိုင္း ေကြးညႊတ္ခ်င္သေယာင္ၿဖစ္သြားတတ္ေသာ သူမႏႈတ္ခမ္းေတြကိုလဲ သူ လြမ္းဆြတ္မိသည္။ သူမ နံေဘးထိုင္ၿပီး အလုပ္လုပ္တိုင္း ႀကားရတတ္ေသာ သက္ၿပင္းဖြဖြသံကိုလဲ တမ္းတမိသည္။ အလုပ္ရႈပ္လာတိုင္း ဆံပင္ကို လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ ထိုးဖြတတ္ေသာ သူမဟန္ပန္ကိုလဲ ၿမင္ေယာင္မိသည္။ သူ႕ကို အၿမဲတေစ အားမလိုအားမရၿဖစ္တတ္ေသာ သူမရဲ႕ ဆူသံေငါက္သံေတြႏွင့္ သူ႕ေန႕ရက္ေတြ ဗေလာင္ဆူခဲ့သည္။ သူကလဲ ခပ္ဆိုးဆိုး ဂ်စ္ေပေပပံုစံႏွင့္ သူမရဲ႕ ဆူသံေငါက္သံေတြ တမင္တကာ ႀကားရေအာင္ ဖန္တီးယူခဲ့မိသည္။ တခါတရံ သူမ၏ စေနာက္တတ္ေသာ အၿပဳအမူေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ တခါတရံ သူမအၿပဳအမူေတြကို သူက ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ စိတ္ဆိုးလ်က္ တခါတရံ သူ႕အၿပဳအမူေတြက ကေလးဆန္လ်က္ တခါတရံ သူမ အုပ္ထိန္းမႈေတြမွာ ႀကည္ေမြ႕လ်က္ ေဘးစကားေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး သူ႕ႏွလံုးသားကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့သည္။ သူ႕ေန႕ရက္ေတြကို သူမတစ္ေယာက္အတြက္ႏွင့္ အဓိပၸာယ္ၿပည့္၀ေစခဲ့သည္။
          ထိုလြမ္းဆြတ္ဖြယ္ သူ႕မနက္ခင္းေတြကို အဓိပၸာယ္ၿပည့္၀ေစေသာ
           ေခ်ာကလက္မေလးရယ္
          ကဗ်ာမဆန္ေသာ လက္ေခ်ာင္းေတြရယ္
          ခပ္သြက္သြက္ စကားေၿပာသံေတြရယ္
          သြက္လက္ဖ်တ္လက္ေနေသာ သူမပံုရိပ္ေလးရယ္
          သက္ၿပင္းဖြဖြေတြရယ္
          ထမင္းလက္ဆံုစားခြင့္အတြက္ရယ္
          ထိုအေႀကာင္းအရာမ်ားၿဖင့္ သူမေန႕ရက္ေတြမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ခြင့္အတြက္ ၀င္ခြင့္ဗီဇာ ရမည္ဆိုလွ်င္……………………..

ရိုးေၿမက်(မံုရြာ)
(25.12.2013, 1:45PM)